Núna má ég til að skrifa svolítið

Ósköp gengur þetta nú hægt hjá mér. Hlutirnir ganga nú bara sinn vana gang hjá mér sjálfri en það gildir ekki um Dedda. Hann er kominn í nýja vinnu. Kokkur á leikskóla. Það held ég að hljóti
að verða gaman fyrir hann. Hann hefur konu sér til hjálpar. Hún er pólsk og honum líkar vel við hana. Hún er á aldur við mig. Þetta er frekar stór skóli, börnin eru 100 og síðan 30 fullorðnir.
Hann er að vinna frá 8 að morgni til 4 á daginn og síðan frí allar helgar. Þá hefur hann góðan tíma til að hvíla sig. Mér líst vel á fyrirtækið og vona að allt gangi nú vel. Mig langar að sauma eitthvað fallegt á ömmubarnið mitt fyrir jólin. Einhverjum finnst þetta kannski svolítið snemma farið af stað, en þetta tekur alltaf tíma og mér finnst oft tíminn frá september og fram til jóla undarlega fljótur að fara. Ég keypti í gær sníðablað sem ég held að hægt sé að fá eitthvað út úr.
Það gengur vonandi sæmilega. Ætil ég fari ekki að segja þetta gott í bili. Vonandi verður ekki svona langt þangað til ég skrifa næst.

Svona gengur þetta víst stundum ...

Ég hef ekkert skrifað síðustu dagana,en það er líka ímislegt búið að ske. Deddi lennti í því að vera
svikinn um vinnuna sem hann átti að fá í september, svo nú þarf hann að leitað sér að einhverju nýju. Á morgun, annað kvöld er hann að vinna á gamla staðnum í síðasta sinn. Már sem er að vinna þar með honum og er orðin góður vinur hans, bauð okkur í partý upp í bústaðinn sinn um helgina. Það var yndislegt kvöld. Þau hjónin hafa ættleitt tvö börn sem eru 7 og 5 ára, þau eru reglulega falleg og skemmtileg. Enn svo er hann dottinn niður úr öllu valdi út af þessu með vinnuna, það er víst erfitt að finna annað starf finnst honum. Ég held nú reyndar að þetta verði allt í lagi þegar hann er aðeins farinn að jafna sig á þessu. Ég vona það bezta alla vega. Ingi og Allý komu hinga með þann litla á laugardaginn og Árni Ragnar líka. Það var gaman að fá þau öll saman, Árna finnst svo gaman að hitta litla frænda. Á sunnudeginum áður en við fórum til Más í bústaðinn, komu Elwira og Andri til okkar smástund. Meira seinna.
Lillý

Þá er hún Lilja María komin af stað aftur...

Jæja þá nú á bóndinn frí næstu dagana svo þá er nú kanski hægt að gera eitthvað af viti. Við fórum áðan í heimsókn til pabba og mömmu, komum við í bakaríi og keyptum tertu sem við komum með til þeyrra. Þegar við komum þangað var Vala hjá þeim veð litla kútinn sinn, en Ragna hennar var í leikskóla. Þetta er reglulega myndarlegur lítill vinur. Það er altaf svo skrítið að sjá hvað þau eru fljót að stækka,þessa fyrstu mánuði. Ég er auðvita að vinna eins og venjulega
í fyrramálið, en það er föstudagur og eftir hádegi þegar ég er búin í heilsuræktinni, er ég komin í frí. Við reynum að hafa það gott um helgina og hafa sambamd við börnin okkar, fá þau í mat og svoleiðis. Ég læt tþetta duga í bili. meira seinna.
Lillý

Ég reyni að halda áfram með sköpunarverkið

Það var sniðugt að sjá þessa gömlu mynd af mér, sem hún Greta setti inn. Ætli ég sé ekki
svona 3 ára þarna, eða svo. Nú er Deddi farinn í vinnuna, en svo á hann frí 4 nætur í röð. Þetta fer nú að styttast, sem hann verður þarna. Svo þegar hann er búin með sitt, þurfum við að koma okkur fyrir svona sér úr af fyrir okkur. Ingi Rúnar og Allý með litla vininn voru hérna í heimsókn á sunnudag. Pólsku vinirnir okkar voru hérna líka, Kristín , börn og tengdabörn. Svo fer Deddi að vinna á nýjum stað í september, ég veit ekki alveg hvenær. Árni Ragnar er ný komin heim úr ferðalagi til Danmerkur. Hann hringdi til mín áðan til að láta vita af sér. Hann var á ferðinni með sönghópnum sínum. Allý var að byrja í fjölbrautaskólanum í dag og Ingi Villi byrjaði í leikskóla fyrir helgina. Það er semsagt allt að komast á fullt. Ingi Rúnar er í Ikea að vinna og líkar bara vel, segir hann. Við erum nýlega búin að hafa samband við Ástu Sólveigu
og hún sagði nú bara allt gott. Hún er ánægð með tilveruna núna, þetta virðist vera að jafna sig
hjá þeim allt saman. Ósköp er það nú gott. Ég fer að hætta núna. Meir seinna.
Lillý.

Þetta er númer 2.

Þetta gengur kannski bara sæmilega hjá mér, eða ég vona það minnsta kosti. Svo sjáum við til
hvernig útkoman verður. Það þíðir ekki annað en að vera jákvæður. Ég fékk skemmtilega heimsókn í dag. Sonur minn, Ingi Rúnar og Allý kærastan hanns komu með litla vininn. Það er
altaf heilmikil fyrirferð á þeim manni, þau hafa sko nóg að gera að passa þann stutta. Svo komu
Pólsku vinirnir okkar líka og í þeim hópi var lítil stúlka sem lék dálítið við Innga Villa. Það var sniðugt að sjá. En hún er eldri en hann og svo er hún að fara á morgur vestur á firði, svo þau kynnast trúlega ekki meira. Kristín og hennar fjölskylda kom með gjafir til okkar. Fallega mynd
og flotta veggklukku. Svo þegar þessi hópur var farinn , þá varr Deddi jafnframt að fara í vinnuna, hann er að vinna á nóttunni núna. En þegar ég var búin að taka sæmilega saman eftir
gestina, kom einn gestur í viðbót, en hann var ég nú búin að biðja um. Greta systir kom til mín
til að hjálpa mér af stað með bloggið eins og sjá má.

Byrjunin

Þetta er bloggið hennar Lilju Maríu, sem er að byrja hér í fyrsta sinn. Ég hef ekki verið í svona nokkru áður, svo ég veit ekki hvernig gengur, en vona að vel gangi. Maður getur ekkert ef maður reynir það ekki! Og svo er bara að leggja í hann... ;o)
Ég set hér mynd að gamni. Þessi litli maður er kallaður Ingi Villi. Hann er eina barnabarnið mitt. Ég er sem sagt orðin amma!